ادام صدام part3

اعدام صدام حسين ، سمبل دمکراسی اهدايی آمريکا به عراق

اعدام صدام حسين در روز 30 دسامبر بار ديگر اهداف و روشهای غيرمردمی امريکا را درعراق به نمايش گذاشت و نشان داد که امريکا در جهت تحقق اهداف سياسی خود در عراق و منطقه از هيچ ترفندی دريغ نمی ورزد حتی اگر اين ترفند علم کردن صحنه اعدام دستيار سابق خود باشد . در شرايطی که محاکمه عادلانه و مجازات صدام به خاطر همه جناياتی که بر عليه مردم عراق انجام داده يکی از مطالبات بر حق مردم اين کشور می باشد و مردم انتظار داشتند محاکمه اين ديکتاتور سفاک به صحنه افشای همه آمرين و عاملين جنايات رخ داده در زمان حکومت صدام منجر شود بر عکس صدام در دادگاهی کاملأ عاری از هر گونه هدف دادرسی و عدالت خواهی محاکمه شد . دادگاهی که تنها به فکر تحقق اهداف سياسی امريکا و دولت دست نشانده اش در عراق اشغالی بود. به همين خاطر هم حکم اعدام صدام نه يک تصميم قضايی بلکه تصميمی کاملا سياسی بود.

از چندين روز قبل از اجرای حکم اعدام صدام، رفت و آمدها و ارتباطات متعددی (حول شرايط و چگونگی و شيوه اعدام) ميان دولت "نوری مالکی" نخست وزير دست نشانده آمريکا که در ظاهر دادگاه را کنترل ميکرد و مقامات ارتش آمريکا که صدام را در اختيار داشتند، صورت گرفته بود. در صبح روز 30 دسامبر آمريکائيها صدام را به محل اعدام در منطقه تحت حفاظت نيروهای خود منتقل کردند.تا در مقابل دوربين همه خبرگزاريها به دار آويخته شود .

جورج بوش با وقاحت کامل دادگاه فرمايشی و حکم اعدام صدام را "پيشرفت بزرگی برای دمکراسی نونهال عراق" خواند. اما انسانهای آگاه در سرتاسر جهان که شاهد جنايات ارتش آمريکا در عراق و افغانستان و ديگر نقاط دنيا هستند، می دانند که دولت آمريکا و دولت دست نشانده اش در عراق که بزرگترين جنايات را عليه خلقهای تحت ستم عراق مرتکب شده اند شايستگی محاکمه صدام و يا هيچ جنايتکار ديگری را ندارند. دولت آمريکا و سازمان ملل متحد مسئول مرگ يک ميليون زن و مرد و کودک عراقی می باشند که در فاصله 1991 تا 2003 در اثر سوء تغذيه و بيماری های ناشی از محاصره اقتصادی عراق جان باختند. دولت آمريکا همچنين مسئول کشته شدن 655000 عراقی در طول اشغال عراق می باشد.در شرايطی که صدام حسين که توسط امپرياليستها و حمايتهای انکار ناپذير آنها از جمله دولت آمريکا به قدرت رسيد و برای سالهای طولانی در قدرت باقی ماند برای حفظ قدرت خود و منافع امپرياليست ها در دوران حکومتش به سرکوب مبارزات آزاديخواهانه کارگران و ديگر زحمتشان اين کشور پرداخت و با حمايت کامل دولت آمريکا هزاران مبارز کمونيست و آزاديخواه را قتل عام کرد. چگونه می توان حاميان ديروزی او و جنایاتش را در نقش اداره کنندگان دادگاه سرنوشت او قرار داد . صدام حسين و همه ياران جنايتکارش بايد همراه با امپرياليسم آمريکا در يک دادگاه خلقی و در پيشگاه مردان و زنان رنج ديده عراق و جهان محاکمه شوند. اين مردم آزاد عراق و در راس آنها طبقه کارگر عراق است که حق دارد صدام را محاکمه کند نه کسانی که تا ديروز از او حمايت می کردند و ابزار جناياتش را برايش مهيا می نمودند و امروز "قاضی" مرگ او شده اند.

محاکمه صدام در يک دادگاه مردمی قطعأ می توانست مسئوليت و نقش امپرياليست ها را نيز در جنايات صدام برملا کند. و دقيقأ يکی از اهداف دادگاه فرمايشی و اعدام صدام نيزاتفاقا جلوگيری از فاش شدن نقش امپرياليست ها در جنايات صدام بود. مردم عراق هيچ نقشی در محاکمه صدام نداشتند و دادگاه مزبور که تحت کنترل ارتش اشغالگر تشکيل شده بود حتی از جانب سازمانهايی همچون سازمان ديدبان حقوق بشر و سازمان عفو بين الملل نيز بی اعتبار خوانده شده بود.تنها نگاهی به بخش کوچکی از شيوه محاکمه صدام خود مويد اين امر است . قضات و دادستانها توسط مقامات آمريکايی و انگليسی انتخاب شده و برای آموزش به لندن فرستاده شده بودند و در ايتاليا و هلند در صحنه های تمرينی دادگاه شرکت کرده بودند. آنها از امپرياليست ها دستور می گرفتند و حتی در برخی از جلسات دادگاه، متهمين و يا وکلايشان حضور نداشتند. وقتی که يک بار صدام در جا